٩٠/٣/١۶   - ساعت ۶ نه ۶/١۵ - تبریز - .........

یکی از بهترین روزهای زندگیمون.دوباره همدیگرو دیدیم.البته با چند روز تاخیر.آخه تولد من 12 خرداد بود ولی به خاطر مسائلی که نمی تونم بگم 4 روز تاخیر داشتیم.

مثل همیشه سر موقع رسیدم پریسا هم همونجایی که همیشه منتظر منه وایساده بود.خلاصه رسیدم و احوال پرسی کردیم و راه افتادیم.یکم باهم حرف زدیم و خندیدیم که یهو پریسا کیفشو باز کرد و یه پاکت صورتی با یه گربه ی ناز و خوشگل تو پاکت بیرون آورد. بعد یه پاکت دیگه ( ای بابا چه خبره پریساا) توش یه چیزی کادو پیچی شده بود. پریسا گفت باز کن ، گفتم خونه باز می کنم.گفت نه همینجا باز کن بپوش اگه اندازه نبود ببریم عوض کنیم.باز کردم دیدم یه پیراهن آستین کوتاه فوق العاده ( در پوست خود نمی گنجیده ام) واقعا سورپرایز شدم.همونجا پوشیدم تا ببینم اندازس یا نه که واقعا انگار واسه من دوخته بودن.اندازه اندازه. بعد از پرو لباس شرو کردیم دوباره قدم زدیم.هی قدم زدیم حرف زدیم ، قدم زدیم حرف زدیم ، قدم حرف ، قدم حرف.تو این فاصله هم که راه می رفتیم پریسا زیپ کیف منو باز بسته می کرد.( یکم دیگه ادامه می داد زیپ خراب می شد  که فدای سرش خوب خراب بشه)

کم کم داشتیم خداحافظی می کردیم که پریسا یه شاخه گل بهم نشون داد و گفت که اونو می خواد.منم خواستم بکنم که پام پیچ خورد و نزدیک بود بخورم زمین.( ولی اشکالی نداره من واسه پریسا جونمم می دم) پریسا این صحنه دلخراش رو دید و پشیمون شد و گفت نمی خواد. بعدش خداحافظی کردیم و نخود نخود

خلاصه بگم که خیلی خیلی خیلی بهمون خوش گذشت.واقعا یکی از بهترین روزای عمرم بود.بازم از پریسای عزیزیم تشکر می کنم امیدوارم یه روزی بتونم یک درصد از این هارو جبران کنم.